Tłusty czwartek jest corocznym świętem obchodzonym na tydzień przed rozpoczęciem postu wielkanocnego, ze względu na to, jest to święto ruchome. W świecie chrześcijańskim Tłusty czwartek rozpoczyna ostatni tydzień karnawału i jest to dzień, w którym kościół daje ludziom dyspenze od grzechu nieumiarkowania w jedzeniu i piciu i zezwala na objadanie się.
Symbolami Tłustego czwartu są pączki i faworki zwane również chrustami.
Historia tego święta sięga starożytności. Wtedy był to dzień, w którym świętowano odejście zimy i nadejście wiosny. Ucztowano jedząc tłuste potrawy obficie zapijane winem i pączki nadziewane słoniną, boczkiem i mięsem.
Na terenach Małopolski świętowano w ten dzień śmierć burmistrza Combra - złego i surowego dla kobiet handlujących na krakowskim przedmieściu. Kobiety urządzały huczne zabawy, zaczepiały mężczyzn, których zmuszano do tańca i oddawania wierzchniego okrycia w ramach rekompensaty za wyrządzone przez Combra krzywdy.
W Polsce ten zwyczaj pojawił się w XVI wieku. Przygotowywano pączki na słodko i ukrywano w nich migdał lub mały orzeszek. Ten kto natrafił na taki pączek ten miał cieszyć się dostatkiem i powodzeniem.
Również w poezji temat Tłustego czwartku nie został pominięty. Pisał o nim Władysław Broniewski.
Góra pączków, za tą górą
tłuste placki z konfiturą,
za plackami misa chrustu,
bo to dzisiaj są zapusty.
Przez dzień cały się zajada,
a wieczorem maskarada:
Janek włożył ojca spodnie,
choć my bardzo niewygodnie,
Zosia - suknie ciotki Marty
I kapelusz jej podarty,
Franek sadzy wziął z komina,
Bo udawać chce Murzyna.
W tłusty czwartek się swawoli,
później czasem brzuszek boli.
"Tłusty czwartek" Władysław Broniewski
